In memoriam Anton (Antoon) Kemmerling

Anton circa 1983
Op 19 augustus jongstleden is één van de oprichters van Shin Bu Kan in Groningen, Anton Kemmerling overleden. Anton was 67 jaar.

42 jaar geleden heeft hij na een Centrale Training in Harderwijk het kendo in Groningen opgezet, in eerste instantie samen met Jan Snakenborg. Ook de kendoclub in Meppel is toen ontstaan.

Met volharding en interesse is hij zich gaan verdiepen in kendo, en later ook in jodo en iaido. Daarvoor beoefende hij al lange tijd judo en jiu-jitsu. In al deze takken van budo ontwikkelde hij zich en heeft hij ook les gegeven. Later kwam er bovendien nog Tai-Chi bij. In het budo draaide het voor hem in de kern om zelfbeheersing en concentratie. Anton had van nature een nogal fel karakter.
Vanuit het niets heeft hij eraan gewerkt om tussen 1974 en ongeveer eind jaren tachtig het Kendo/ Shin Bu Kan op te bouwen. Het was maar een heel klein clubje, ongeveer 5 tot 8 mensen.

Hoewel de meeste huidige leerlingen van Shin Bu Kan hem daarom nauwelijks meer kennen, heeft hij wel zijn stempel op de club gedrukt, een stempel dat tot op de dag van vandaag voortduurt.

Het motto van de club: “Het is geen schande om langzaam voorwaarts te gaan, een schande is het, stil te blijven staan.” is van hem afkomstig. Zijn aanpak, door niet te kijken naar wat mensen zeggen, maar naar wat ze doen, was destijds voor mij een eye-opener, en heb ik overgenomen.

Een andere punt van Anton was, dat je realistisch moest zijn. Dat lijkt een open deur, maar valt in de werkelijkheid bar tegen. Het “most wel reëel wez’n” klinkt me nog in de oren. Dat principe van de voeten op de grond is nu nog in de club terug te zien.

Anton ging veel op reis om kennis te vergaren. Hij was ongelofelijk taai en sterk. Tijdens een extreem zware training in Noord-Holland viel meer dan de helft van de deelnemers uit. Anton kon geen eten binnenhouden, moest op zijn reserves teren. Thuis aan gekomen, was hij helemaal afgebrand. Toen ik hem over de telefoon sprak, zei hij met zijn karakteristieke kraakstem: “Ik heb een hoop geleerd…”

Ik vond hem altijd recht door zee, heel taai en gedreven. En met een zachte kant naar zijn medemens, hij had humor en stond voor anderen klaar.

Praten was niet zijn ding, luisteren wel en daden ook.

Twee jaar geleden, bij het 40-jarig bestaan van Shin Bu Kan heeft hij nog een praatje gehouden voor de toen aanwezige leerlingen.
De club is zijn oprichter verloren. Ik denk met warmte en plezier aan hem terug.
Anton, dank je wel voor de goede jaren.

Willem
21 augustus 2016
Anton iaido 1 circa 1986

4 Reacties op “In memoriam Anton (Antoon) Kemmerling”

  1. Andreas says:

    Domo aregato Sensei Anton!

  2. Farley says:

    Dank Anton voor het overbrengen van de eenvoud en nederigheid van de budo spirit, voor de passie en het bewandelen van de weg van het zwaard.
    Domo arigato gozaimashita!

  3. JP says:

    Laten we zijn erfenis in ere houden.

  4. Sina Kemmerling says:

    Hallo Willem

    Ik vond jouw toespraak bij de crematie over Anton al heel mooi,maar je memoriam vinden wij ook heel mooi geschreven.
    Bedankt voor zowel de mooie toespraak als de memoriam.
    Groetjes Sina

Laat een reactie achter