Miniseminar met Louis Vitalis 14 september

Voor de eerste keer een mini-seminar van Louis Vitalis op onze nieuwe locatie in het Alfacollege.

Ik vond het best spannend of het allemaal zou kloppen: aanwezigheid, inzet, de lunch, weet iedereen het te vinden, etc.

Het viel mee. Afgezien van wat details liep het allemaal heel netjes.

We hadden nog  gasten uit Oldenburg, Meppel en Leeuwarden, dat maakte een mooi en goed gevarieerd gezelschap. Dank voor jullie komst! Dat maakte het gezelschap groot genoeg voor afwisseling in partners, en het bleef klein genoeg voor de persoonlijke aandacht.

De start van Louis bestond uit een persoonlijke ervaring: het jasje dat hij van zijn leraar, Edo-sensei heeft gekregen, waarop het Japanse woord voor erfenis/heritage stond. Daar zat een wereld achter: het opbouwen van je kendo, jezelf erin verdiepen, ervan genieten, en dan komt er een fase dat je het door wilt geven aan anderen.

Daarna aan de bak, wel op de goede manier: met aanwijzingen voor mensen die te maken hadden met terugkeer uit een blessureperiode: hoe begin je de training? Een bepaalde rustige opbouw waardoor je uiteindelijk tot betere prestaties en minder pijn komt. En de grote truc: niet krachtig slaan, maar SNEL slaan.  Vooral bij oudere kendoka boven de 30 jaar ontstaan anders de geruïneerde schouders en ellebogen!

Het hoofdmenu bestond uit aandacht voor enkele shikake-waza (aanvalstechnieken) en oji-waza (overname/verdedigingstechnieken).

Vooral bij de do-techniek, de slag op het borstkuras, ook wel do genoemd, kwamen enkele eye-openers. Hoe ziet een goed uitgevoerde do-slag er nu eigenlijk uit? Moet je doorlopen? Stampen met je voet of juist niet? Met twee handen of is één hand ook goed? Er kwamen heldere antwoorden.

De men-kaeshi-do en de wat gecompliceerdere versies ervan bezorgde menigeen hoofdbrekens en motorische stoornissen, maar Louis beloofde dat we, als we het rustig zouden blijven oefenen, het vanzelf beter zou gaan. En op een dag heb je dan de ervaring dat je het zo mooi uitvoert dat je verbaasd bent over jezelf… En de oefeningen waren goed te volgen, het concept kwam wel over. Nu nog omzetten naar het eigen lichaam.

Voor velen toch wel het mooiste stuk: de partijtjes (keiko). Iedereen heeft daarin zijn eigen kendo weer eens kunnen testen, een aantal ook met Louis Vitalis. Toch verbazend hoe je wilskracht wegsmelt tegenover hem. Zonder dat er sprake is van veel fysieke macht van zijn kant, heb je het gevoel geen kans te hebben. Dat klopt ook wel, maar het ego vindt dat helemaal niet leuk… Elke zwakte wordt bloot gelegd.

Ik was trots op de aanwezigen, die geconcentreerd en gemotiveerd luisterden en de aanwijzingen toepasten in de praktijk. Maar wat gaat de tijd snel voorbij!

Het was mooi!

Willem

Laat een reactie achter